Słońce to gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia i inne planety oraz wiele mniejszych ciał niebieskich. Za sprawą swojej niesamowitej masy sprawia, z planety utrzymują odpowiednie sobie tory już od miliardów lat. Słońce jest ogromną kulą zjonizowanego gazu. W 75% składa się z wodoru, 25% z helu i zaledwie jednego procenta innych pierwiastków cięższych. Gazy te są w nim skondensowane pod niewiarygodnym ciśnieniem. Słońce wytwarza energię, która jest w stanie nagrzać górne warstwy jego atmosfery do rzędu milionów kelwinów. Fakt ten, jakim sposobem się to dzieje jest przez naukowców nieznany, krąży tutaj wiele spekulacji, żadna jednak nie jest uznana. Chociaż słońce znajduje się zaledwie 150 milionów kilometrów od Ziemi i jest najbliższą gwiazdą, która dostarcza nam całą energię, to nie jest ono poznane do końca, a to ze względu na niesamowitą temperaturę tej gwiazdy. Żaden ze statków kosmicznych nie jest w stanie zbliżyć się dostatecznie do Słońca, gdyż jest ono tak gorące, ze topi wszystko, co się do niego zbliża.
Sporo tajemnic
Skład Słońca
Słońce jest najbliższą gwiazdą, którą możemy badać. Jest oddalone o 150 milionów kilometrów od Ziemi. Jest jedynym źródłem energii w Układzie Słonecznym. Jako gwiazda centralna za sprawą silnego pola grawitacyjnego sprawia, że krążą wokół niej planety i inne ciała niebieskie. Chociaż jest to stosunkowo niedaleko położona gwiazda od naszej planety, to poznanie jej nie jest proste i zapewne do końca nigdy nie będzie możliwe. Słońce jest ogromną kulą zjonizowanego gazy. W 75% składa się z wodoru, 25% z helu i 1% z innych pierwiastków już cięższych. Gazy te są bardzo skondensowane na Słońcu i występują pod niesamowitym ciśnieniem. Na słońcu zachodzą reakcje jądrowe, które sa niekontrolowane, jeden wybuch prowadzi za sobą kolejne. Reakcje te wytwarzają niesamowitą energię, która podgrzewa wyższe warstwy słonecznej atmosfery do rzędów milionów kelwinów. Naukowcy mają wiele spekulacji na temat tego, jak to jest możliwe, jednak Zana z teorii nie jest potwierdzona. Słońce posiada niezwykłe jądro, którego gęstość jest 150 razy większa od gęstości wody na Ziemi. To w nim powstaje 95% energii, którą wytwarza.
Nagrzewanie wyższych warstw
Słońce jest najbliższą nam gwiazdą i jedyną, jaką znamy, która potrafiła utworzyć swój układ słoneczny dając na jednej z planet życie. Do Ziemi dociera optymalna ilość energii, która umożliwia rozwój życia. Słońce leży w odległości 150 milionów kilometrów od Ziemi. Koło tej centralnej gwiazdy naszego układu krążą planety i inne ciała niebieskie, takie jak komety, czy po prostu odłamki skalne w pasie asteroid. Słońce, chociaż nam najbliższe, jednak nie jest do końca poznane. Najbardziej ciekawi naukowców możliwość tej gwizdy do nagrzewania wyższych warstw swojej atmosfery do temperatury rzędu milionów kelwinów. Istnieje na ten temat wiele spekulacji, jednak żadna z nich nie jest potwierdzona i uważana za prawdziwą. Słońce jest ogromną kulą zjonizowanego gazu. Składa się w 75 procentach z najlżejszego nam znanego pierwiastka, czyli wodoru. Zaledwie 25 procent Słońca stanowi hel, a jedyny jeden procent należy tutaj do pierwiastków cięższych. Gazdy te sa bardzo skondensowane w słońcu, przez co zachodzą na nim reakcje niezwykle energetyczne. Są to reakcje jądrowe, niekontrolowane, gdzie jedna ciągnie za sobą kolejną. Ludzie zdołali już poznać ten mechanizm i starają się w warunkach Ziemskich stwarzać reakcje temu podobne, by tanim kosztem zyskać ogromne ilości energii.
Najbliższa gwiazda
Słońce to gwiazda, która jest nam najbliższa. Znajduje się sto pięćdziesiąt milionów kilometrów od Ziemi, dzięki czemu dostajemy odpowiednią ilość energii, która pozwoliła na wykształcenie się i utrzymanie życia na naszej planecie. Słońce jest gwiazdą centralną naszego układu Słonecznego, wokół której krążą planety oraz inne ciała niebieskie. Tworzy jeden z milionów podobnych układów we wszechświecie, jednak jest wyjątkowe, bo potrafiło dać życie na jednej ze swoich planet. Słońce jest ogromną kula zjonizowanego gazu, który występuje tam [pod niesamowitym ciśnieniem. W 75 procentach składa się ono z najlżejszego pierwiastka, jakim jest wodór, 25 procent jego masy zajmuje hel, a zaledwie jeden procent należy tutaj do cięższych pierwiastków. Słońce, chociaż jest najbliższą nam planetą, to nie zostało do końca poznane i zapewne nigdy nie zostanie zbadane. Istnieje wiele teorii, na temat możliwości tej gwiazdy do podgrzewania swojej atmosfery do rzędu miliona kelwinów, jednak żadna z nich nie została potwierdzona, a wszystkie są bardzo kontrowersyjne.
Słońce
Słońce jest jedyna Gwiazda w Układzie Słonecznym. To wokół niego krążą wszystkie planety. Jednak nie tylko planety krążą wokół Słońce, również inne ciała niebieskie obracają się wokół niego. Słońce jest źródłem energii, która dociera do każdej z planet Układu Słonecznego. Nie jest to jednak wyjątkowa gwiazda, gdyż istnieją takich miliardy w naszym wszechświecie. Jednak można doszukać się jej wyjątkowości w tym, że potrafiła ona dać życie na jednej z planet swojego układu. Słońce leży w odległości stu pięćdziesięciu miliardów kilometrów od Ziemi, do której dociera najbardziej optymalna ilość jego energii. Słońce jest nasza najbliższą gwiazdą, której tak do końca nie zdołaliśmy jeszcze poznać. Jest to kula zjonizowanego gazu, który występuje tam pod ogromnym ciśnieniem. Słońce składa się aż w siedemdziesięciu pięciu procentach z wodoru, dwudziestu pięciu z helu i zaledwie z jednego procentu pierwiastków cięższych. Mechanika podgrzewania górnej atmosfery słońca do rzędu miliardów kelwinów nie jest poznana i zapewne nigdy do końca nie zostanie wytłumaczona, chociaż istnieją tutaj niepotwierdzone spekulacje, które budzą wiele zastrzeżeń.
Charakterystyczne pierścienie
Saturn jest najbardziej niezwykłą planetą Układu Słonecznego. Leży na szóstej pozycji liczą od Słońca. Znany by już od starożytności, jednak nikt nie wiedział jakie tajemnice w sobie kryje. Niektórzy uważali, ze planeta ta ma pięści, inni sądzili ze są to uszy. Tak naprawdę okazało się, że są to pierścienie, które stwarzają różne złudzenia. Saturn jest drugą, co do wielkości i ciężaru planetą Układu Słonecznego i paradoksalnie ma najmniejszą gęstość ze wszystkim. Przy tym jest ona nawet mniejsza od wody, tak tez jakby Saturn wpadł do wody, bez problemu by się na niej unosił. Swoja nazwę zyskał od starożytnego rzymskiego boga Saturna. Planeta ta jest jedną z gazowych olbrzymów. Wieją na niej niesamowicie silne wiatry sięgające 1800 kilometrów na godzinę. Lądowanie na niej jest niemożliwe. Saturn szybko obraca się wokół własnej osi, co sprawia ze jest spłaszczony na biegunach i wydęty na równiku. Wskutek tego również doba na Saturnie nie jest tej samej długości i różni się na równiku i biegunie o kilka minut. Saturn ma silne pole grawitacyjne, toteż utworzył przepiękny pierścień składający się z lodu oraz stosunkowo niewielkich odłamków skalnych.
Szósta planeta
Saturn to niewątpliwie jedna z piękniejszych planet naszego Układu Słonecznego. Jest szóstą planetą Układu Słonecznego i piąta z tych, na które możemy patrzyć z Ziemi gołym okiem. Znana już była w starożytności, skąd pochodzi jej nazwa nadana na część rzymskiego boga Saturna. Wtedy patrzono w niebo bardzo często, lecz nie używano do tego teleskopów. Stąd uważano Saturna za planetę z pięściami albo uszami, każdy sadził tutaj inaczej. Tak naprawdę widziano jednak piękne lodowe pierścienie, które stwarzają różne wrażenia, kiedy patrzy się na nie bez teleskopu. Saturn jest druga, co do wielkości i ciężaru planetą Układu Słonecznego, jednak jego gęstość jest paradoksalnie mniejsza od wody i najmniejsza ze wszystkich planet układu. W ten sposób jest on bardzo niezwykły. Jego pole grawitacyjne jest bardzo duże, wskutek czego posiada przepiękne lodowe pierścienie, gdzie znajdują się również odłamki skalnie niewielkich rozmiarów. Planeta ta posiada sześćdziesiąt trzech odkrytych satelitów. Obraca się ona dość szybko wokół własnej osi, toteż dobra na saturnie jest krótka. Taki obrót powoduje spłaszczenie planety przy biegunach i jej wydęcie na równiku. Doba więc ma różną długość w innych szerokościach tej planety.
Krótka doba
Saturn jest jedną z najpiękniejszych planet Układu Słonecznego, a na pewno jest najbardziej wyjątkową. Dzieje się tak za sprawą niezwykłych pierścieni, które można zobaczyć z Ziemi już amatorskim teleskopem. Kiedy przyjrzeć się bliżej można zobaczyć kilka paradoksów związanych z tą planetą. Jest ona drugą, co do wielkości i masy z planet Układu Słonecznego, jednak jej gęstość jest mniejsza od wody. Masa Saturna jest gazowym olbrzymem, który posiada przepiękne lodowe pierścienie, które tworzą pas. W niewielkim stopniu zawiera on także odłamki skalne, ale niewielkich rozmiarów. Saturn posiada również sześćdziesiąt trzy odkryte księżyce. Jest szóstą planetą Układu Słonecznego i jedną z pięciu, które można dostrzec gołym okiem z Ziemi. Już w starożytności został odkryty, stąd zyskał nazwę Rzymskiego boga. W tamtych czasach sadzono, ze jest to planeta z uszami albo piesiami, jednak tak naprawdę mówiono o pierścieniach Saturna, które patrząc gołym okiem sprawiają różne złudzenia. Doba na Saturnie jest krótka i w skutek szybkiej rotacji planeta ta jest spłaszczona na biegunach i wydęta na równiku.
Znany od starożytności
Saturn jest przepiękną planetą, która znana jest już od starożytności. Ludzi zawsze patrzyli niebo, tak też i zauważyli Saturna. W starożytności uważano, ze planeta ta ma uszy albo pięści, jednak tak naprawdę widziano lodowe pierścienie. Saturn jest drugą, co do wielkości planetą Układu słonecznego i tutaj paradoksalnie ma najmniejszą gęstość ze wszystkich. Jego gęstość jest mniejsza od wody, toteż be problemu unosiłby się na wodzie. Jego jadro jest natomiast gęstsze od wody. Planeta ta jest oczywiście gazowym olbrzymem, zaraz po Jowiszu największym. Jowisz posiada piękne pierścienie, które składają się przede wszystkim z lodu i mniejszych odłamków skalnych. Odkryto sześćdziesiąt trzech satelitów Saturna. Dzień na tej planecie jest krótki, wskutek czego Saturn jest znacznie spłaszczony przy biegunach i wydęty na równiku, poprzez akie zniekształcenie długość doby na całej planecie się różni. Był wiele ekspedycji, które miały na celu odkrycie wielkich gazowych olbrzymów, jednak żaden ze statków nigdy nie zdoła wylądować na żadnej z nich. Na każdej z tych wielkich planet panują specyficzne warunki, wieje tam silny wiatr, który na Saturnie sięga 1800 kilometrom na godzinę.
Saturn
Saturn jest niezwykłą planetą, którą można dostrzec gołym okiem z Ziemi. Leży na siódmej pozycji licząc odległość od Słońca. Jest on po Jowiszu drugim wielkościowo gazowym olbrzymem, który posiada pierścienie. Są one zbudowane z materii, która krąży wokół tej planety. Na tym pasie znajdują się również księżyce Saturna. Jako gazowy olbrzym Saturn ma paradoksalnie najmniejszą gęstość ze wszystkich planet Układu Słonecznego. Saturn jest znacznie spłaszczony na równiku, c spowodowane jest jego szybką rotacją. Przez nią jest także wydęty na biegunach. Znany był już od starożytności, kiedy to obserwowano go już na niebie. Saturn o niezwykła planeta, jego gęstość jest mniejsza niż wody, i jest jedyną taką planetą w całym Układzie Słonecznym. Jądro Saturna jest jednak gęstsze od wody, cała planeta natomiast ma bardzo lekką gazową budowę, stąd bez problemu saturn unosiłby się na wodzie. Saturn w starożytności był uważany za planetę, która ma pięści, albo uszy, tak naprawdę widziano jednak tylko lodowe pierścienie saturna, które można dostrzec przy odpowiednich warunkach nawet amatorskim teleskopem.